harapin
tuloy tuloy lang tayo sa paglakad…
iihip lang ang hangin patungo sa hindi natin nalalaman… wala tayong inaasahan hanggang sa atin na lang malaman… hindi natin malaman kung san tayo pupunta… hindi natin alam kung san tayo mapapadpad…
akala nati’y tama na ang ating tinahak hanggang sa malaman natin… hanggang sa tayo’y madapa’t bumagsak… hanggang sa maisip nating muling tumingin sa daan… hanggang maisip nating kailangan na nating tumayo’t magsimulang muli…
natututo tayong mag-ingat, napipilitan tayong magsara ng sarili… natatakot na tayong masaktan, madapang muli… sino nga bang gustong makaranas ng pasakit muli? sino nga bang gustong lumuhang muli?
patuloy lang ang buhay at patuloy lang ang ating paglalakad… paano na tayo kung mananatili tayong nakakulong sa sarili nating gunita? paano kung nakahinto na tayo sa ating paniniwala? paano kung madaanan na natin ang tama…
harapin lang natin ang bukas at umasa sa parating na umaga…
